An analysis of An Analysis of Narrative Mood, Time, Voice, and Tone in Yahya Yakhlef's “Tuffāh al-Majānīn” Based on Gérard Genette's Theory

Author
هدیه جهانی
دانشگاه رازی
Abstract
Narratology, as a modern literary science, engages in the deep and systematic analysis of the structural elements of story and serves as a pathway to a better and more precise understanding of literary texts. Among the pioneers of structuralist theories in this field, the name of Gérard Genette and his comprehensive approach to narrative methods hold particular significance. Genette’s works, which focus on the meticulous analysis of text structure, propose five key components in the examination of narratives: order (the chronological sequence of events), duration (speed and temporal expansion), frequency (the repetition of events and their narration), mood (the focal point of vision and the narrator's cognitive limitations), and voice (the narrator's voice and its relationship to the author). The present study aims to identify and evaluate the narrative techniques employed by Yahya Yakhlef in “Tuffāh al-Majānīn” story, based on the theoretical framework of Gérard Genette. In this regard, the author has sought to examine the writer’s ability to create a coherent and impactful work by focusing on the components of “time”, “mood”, and “voice” in the narrative. The analyses conducted in this descriptive-analytical essay indicate that Yahya Yakhlef, by intelligently utilizing narrative techniques appropriate to the theme and subject of the story, has produced a continuous, engaging, and profound work. What substantiates this claim is the author’s purposeful use of diverse temporal techniques, the successful choice of a first-person narrator (which enhances the story's inner sense and realism), and the use of dialogue to advance the narrative and characterization. In examining time in “Tuffāh al-Majānīn”, which is narrated from an omniscient point of view, it is observed that all three chapters of the novel are replete with instances of anachrony of both types—analepsis (flashback) and prolepsis (flashforward)—each of which performs a unique function in creating suspense, illuminating the past, and foreshadowing the future of the story. The overall duration of the story in this novel spans approximately one year, and in relation to the standard pace, the narrative at times exhibits a rapid rhythm and at other times a slow one, which adds to the dynamism of the story. Moreover, dialogues occupy a substantial volume of the text, and by eliminating many calendar-based temporal references and minor events, the author vividly and effectively depicts significant events solely through dramatic scenes and fruitful conversations. The function of various types of frequency is also clearly observable and analyzable in this novel, enriching the semantic layers of the work. In sum, this research demonstrates that Yahya Yakhlef, through his mastery of Genette's narrative tools, has created a work with a complex yet captivating structure.
Keywords
Narratology
Gerard Genette
Time
Mode
Tone
Yahya akhlaff
Tafah al-Mujanin
منابع
عربی
العید، یمنی (2010)، تقنیات السرد الروائی فی ضوء المنهج البنیوی، الطبعه الثالثه، بیروت: دار الفارابی.
القصراوی، مها حسن (2004)، الزمن فی الروایه العربیه، الطبعه الاولی، بیروت: المؤسسه العربیه للدراسات و النشر.
مرتاض، عبدالملک (1998)، فی نظریه الروایه، بحث فی تقنیات السرد، الکویت: عالم المعرفه.
یخلف، یحیی (1982) تفاح المجانین، بیروت: دارالحقائق.
یقطین، سعید (1997)، تحلیل الخطاب الروائی (الزمن- السرد- التبئیر)، الطبعه الثالثه، بیروت: المرکز الثقافی العربی.
فارسی
احمدی، بابک (1389)، ساختار وتأویل متن، چاپ دوازدهم، تهران: نشر مرکز.
اخوت، احمد (1371)، دستور زبان داستان، چاپ اول، اصفهان: فردا.
اسکولز، رابرت (1383)، درآمدی بر ساختارگرایی در ادبیات، ترجمه: فرزانه طاهری، چاپ دوم، تهران: نشر مرکز.
اشمیتس، توماس (1389)، درآمدی بر نظریه ادبی جدید و ادبیات کلاسیک، ترجمه: حسین صبوری و صمد علیون خواجه دیزج، چاپ اول، تبریز: انتشارات دانشگاه تبریز.
ایرانی، ناصر (1380)، هنر رمان، چاپ اول، تهران: نشر آبانگاه.
ایگلتون، تری (1380)، پیش درآمدی بر نظریه ادبی، ترجمه: عباس مخبر، تهران: نشر مرکز.
برتنس، هانس (1384)، مبانی نظریه ادبی، ترجمه: محمد رضا ابوالقاسمی، چاپ اول، تهران: نشر ماهی.
تایسن، لیس (1387)، نظریه‌های نقد ادبی معاصر، ترجمه: مازیار حسین زاده و فاطمه حسینی، تهران: نگاه امروز.
تودوروف، تزوتان (1382)، بوطیقای ساختارگرا، ترجمه: محمد نبوی، چاپ دوم، تهران: نشر آگه.
تولان، مایکل (1393)، روایت شناسی، درآمدی بر زبان شناختی-انتقادی، ترجمه: سیده فاطمه علوی و فاطمه نعمتی، چاپ دوم، تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاهها (سمت).
جنیت، جرار (1997) خطاب الحکایه بحث في المنهج، ترجمه: محمد معتصم وعمر حلّي وعبدالجلیل الأزدي، الطبعه الثانیه، القاهره: المجلس الأعلی للثقافه.
حری، ابوالفضل (1385)، «دو دیدگاه: زاویه دید در مقابل کانون شدگی»، ادبیات داستانی، شماره 105، صص 68-72.
حری، ابوالفضل (1391)، روایت شناسی: راهنمای درک و تحلیل ادبیات داستانی، چاپ اول، تهران: لقاء النور.
ریمون کنان، شلومیت (1387)، روایت داستانی: بوطیقای معاصر، چاپ اول، تهران، انتشارات نیلوفر.
قاسمی پور، قدرت (1387)، «زمان و روایت»، فصلنامه نقد ادبی، سال اول، شماره دوم، صص 122-143.
کالر، جاناتان (1385)، نظریه ادبی، ترجمه: فرزانه طاهری، چاپ دوم، تهران: نشر مرکز.
لوته، یاکوب. (1386). مقدمه‌ای بر روایت در ادبیات و سینما. ترجمه امید نیک‌فرجام. چ 1. تهران: نشر مینوی خرد.
مارتین، والاس (1389)، نظریه‌های روایت، تهران: انتشارات هرمس.
مستور، مصطفی (1384)، مبانی داستان کوتاه، چاپ اول، تهران: نشر مرکز.
مکاریک، ایرنا ریما (1385) دانش‌نامه نظریه‌های ادبی معاصر، ترجمه محمد نبوی و مهران مهاجر، تهران: آگاه.
میرصادقی، جمال (1388)، عناصر داستان، چاپ ششم، تهران: سخن.
وبستر، راجر (1380)، درآمدی بر پژوهش نظریه ادبی، ترجمه: مجتبی ویسی، چاپ اول، تهران: سپیده سحر.
یعقوبی، رؤیا (1391)، «روایت شناسی و تفاوت میان داستان و گفتمان بر اساس نظریه ژنت»، پژوهش نامه فرهنگ و ادب، شماره سیزدهم، سال هشتم، صص 289-311.